నో కర్టసీ.. టేకిటీజీ పాలసీ

పాలిటిక్స్‌లో లేదు పర్మినెంట్ రిలేషన్.
అవకాశానికి తగ్గట్టు మారుతున్న ఈక్వేషన్.
కుడి ఎడమైతే పొరపాటు లేదోయ్.
మిత్రుడు శత్రువైతే తప్పేం కాదోయ్.
కాలమా.. నువ్వెంత గొప్పదానివమ్మా!
తరం మారింది.. అంతరం పెరిగింది.

కాలం మారితే రాజకీయ సమీకరణాల అర్థం కూడా మారుతుంది. తెలుగు రాష్ట్రాల రాజకీయాలను నిన్నటి సంబంధాల అద్దంలో చూస్తే నేటి చిత్రం కనిపించదు. ఈరోజు ఉన్న మైత్రిని రేపటి శాశ్వత బంధంగా భావించడం ఎంత తొందరపాటో, నిన్నటి విభేదాన్ని శాశ్వత శత్రుత్వంగా చూడటం కూడా అంతే తప్పు. వ్యక్తుల మధ్య పరిచయం ఒకటి, పార్టీల మధ్య పొత్తు మరోటి, ప్రభుత్వాల మధ్య అవసరం ఇంకోటి. వీటన్నింటికంటే ఎన్నికల గణితం ప్రభావం ఎక్కువ. అందుకే ఒకప్పుడు గురువు–శిష్యులుగా కనిపించినవారు తర్వాత రాజకీయ ప్రత్యర్థులవుతారు. నిన్నటి ప్రత్యర్థులు ఒక సమస్య పరిష్కారానికి ఒకే టేబుల్‌ దగ్గర కూర్చుంటారు. పాత మిత్రులు దూరమవుతారు. దూరమైనవారు మరో సందర్భంలో సంభాషణకు దగ్గరవుతారు. ఈ మార్పుల్లో చంద్రబాబు–రేవంత్‌, కేసీఆర్‌–జగన్‌, భట్టి–జగన్‌ పరిణామాలు మూడు దృశ్యాలను చూపిస్తున్నాయి. వీటిని ఒకే రంగుతో చూడలేం. ప్రతి సంబంధం వెనుక వ్యక్తిగత పరిచయం, రాజకీయ అవసరం, ప్రజా ప్రయోజనం ఎంత అన్నది చూడాలి. కొత్త గడపలు ఇటుకలతో నిర్మించబడవు. అవసరాలు, అవకాశాలు వాటికి రూపం ఇస్తాయి. నిన్నటి పేరు చెరిగిపోకపోయినా, దాని పక్కన కొత్త రాజకీయ అర్థం చేరుతుంది. ఇలాంటి మార్పులను అర్థం చేసుకోవాలంటే గతాన్ని పూర్తిగా మర్చిపోవాల్సిన అవసరం లేదు. గతాన్ని వర్తమానంపై బలవంతంగా మోపకూడదు. పాత రాజకీయ గురువు ఎవరు అన్నది చరిత్రలో ముఖ్యమే. కానీ ఇప్పుడు ఏ పార్టీ, ఏ బాధ్యత, ఏ నిర్ణయం అన్నదే వర్తమానానికి ముఖ్యం. రెండు రాష్ట్రాల ముఖ్యమంత్రులుగా చంద్రబాబు, రేవంత్‌ మాట్లాడాల్సిన సందర్భాలు వస్తే పాత అనుబంధం ఒక మానవీయ నేపథ్యం కావచ్చు. కానీ ప్రభుత్వ నిర్ణయాలను దానితోనే కొలవలేం. ఇదే ఈ కథలో మొదటి కీలక బిందువు.

చంద్రబాబు–రేవంత్‌: గురువు నుంచి ప్రత్యర్థి వరకు
చంద్రబాబు–రేవంత్‌ సంబంధం ఈ మార్పుకు బలమైన ఉదాహరణ. రేవంత్‌ రాజకీయ ప్రయాణం విద్యార్థి దశలో ఏబీవీపీతో మొదలై, స్వతంత్ర అభ్యర్థిగా ఎమ్మెల్సీగా గెలిచి.. తర్వాత టీడీపీలో బలపడ్డారు. 2009, 2014లో కొడంగల్‌ నుంచి టీడీపీ అభ్యర్థిగా గెలిచారు. తెలంగాణ టీడీపీ శాసనసభాపక్ష నేతగా, వర్కింగ్‌ ప్రెసిడెంట్‌గా కీలక పాత్ర పోషించారు. 2015 ఓటుకు నోటు కేసు ఆయన రాజకీయ జీవితంలో కీలక మలుపుగా మారింది. 2017లో టీడీపీని వీడి కాంగ్రెస్‌లో చేరారు. 2018లో కొడంగల్‌లో ఓడినా, 2019లో మల్కాజిగిరి లోక్‌సభ స్థానం నుంచి గెలిచి తిరిగి రాజకీయ బలం చూపించారు. 2021లో తెలంగాణ కాంగ్రెస్‌ అధ్యక్షుడిగా బాధ్యతలు చేపట్టి, 2023లో కాంగ్రెస్‌ అధికారంలోకి వచ్చిన తర్వాత ముఖ్యమంత్రి అయ్యారు. ఈ ప్రయాణాన్ని భారతీయ రాజకీయాల్లో ఒక పార్టీ నుంచి మరో పార్టీలోకి మారిన సాధారణ కథగా మాత్రమే చూడలేం. ఒకప్పుడు చంద్రబాబు రాజకీయ శిబిరంలో ఎదిగిన రేవంత్‌ ఇప్పుడు కాంగ్రెస్‌ నాయకుడిగా తెలంగాణ ప్రభుత్వాన్ని నడుపుతున్నారు. మరోవైపు చంద్రబాబు ఆంధ్రప్రదేశ్‌ ముఖ్యమంత్రిగా ఉన్నారు. రాజకీయ స్థానాలు వేరు అయినా, రెండు రాష్ట్రాల మధ్య విభజన సమస్యలు, ఆస్తుల అంశాలు, నీటి వివాదాలు, ఉద్యోగుల సమస్యలు వంటి విషయాల్లో సంభాషణ తప్పదు. అందువల్ల పాత పరిచయం ఉన్నంత మాత్రాన రాజకీయ మైత్రి ఉందని చెప్పలేం. అలాగే రాజకీయ విభేదం ఉన్నంత మాత్రాన వ్యక్తిగత పరిచయం పూర్తిగా మాయమైందని కూడా చెప్పలేం. ఇక్కడ అసలు మార్పు సంబంధంలో కాదు, సంబంధానికి ఇచ్చే రాజకీయ అర్థంలో కనిపిస్తుంది. రేవంత్‌ పార్టీ మార్పును కేవలం వ్యక్తిగత విభేదాల కథగా చెప్పడం కూడా పూర్తి చిత్రం కాదు. 2017లో ఆయన టీడీపీని వీడిన సమయంలో పార్టీ తెలంగాణలో ఎదుర్కొంటున్న రాజకీయ సంక్షోభం, ఆయన స్వంత రాజకీయ భవిష్యత్తు, కాంగ్రెస్‌లో లభించిన అవకాశం వంటి అంశాలు చర్చకు వచ్చాయి. అయితే ఏ కారణాన్ని తుది సత్యంగా చెప్పాలన్నా స్పష్టమైన ఆధారం అవసరం. తర్వాత జరిగిన పరిణామాలే ఆయన రాజకీయ స్థాయిని పూర్తిగా మార్చాయి. ఇదే కాలం చేసే పని. ఒకప్పుడు ఒక పార్టీకి ముఖచిత్రంగా ఉన్న నాయకుడిని మరో పార్టీకి కేంద్ర బిందువుగా మార్చుతుంది. అందుకే పాత బంధాన్ని గుర్తుంచుకోవాలి, కానీ కొత్త రాజకీయ వాస్తవాన్ని కూడా అంగీకరించాలి.

భట్టి–జగన్‌: పాత పరిచయానికి కొత్త అర్థం
భట్టి విక్రమార్క–జగన్‌ పరిణామం మరో రకమైన రాజకీయ సంకేతాన్ని చూపిస్తోంది. సెప్టెంబరు 30, 2026న కొచ్చిలో జరిగిన ఇండియా టుడే కాన్‌క్లేవ్‌ సౌత్‌ సందర్భంగా తెలంగాణ ఉప ముఖ్యమంత్రి భట్టి విక్రమార్క మాజీ కాంగ్రెస్‌ నాయకులు తిరిగి పార్టీలోకి రావాలని పిలుపునిచ్చారు. ఆ సందర్భంలో వైఎస్‌ జగన్‌మోహన్‌రెడ్డి పేరును కూడా ప్రస్తావించారు. భట్టి తనకు వైఎస్‌ రాజశేఖరరెడ్డితో కలిసి పనిచేసిన అనుభవం ఉందని, జగన్‌తో కలిసి పనిచేయలేదని స్పష్టం చేసినట్లు నివేదికలు పేర్కొన్నాయి. ఈ తేడా చాలా ముఖ్యమైనది. జగన్‌ను కాంగ్రెస్‌లోకి రావాలని కోరడం ఒక రాజకీయ వ్యాఖ్య. జగన్‌తో వ్యక్తిగత రాజకీయ అవగాహన ఉందని చెప్పడం మరో విషయం. రెండింటినీ కలిపి చూడటం సరైంది కాదు. భట్టి–జగన్‌ మధ్య కుటుంబ కార్యక్రమం కారణంగా వ్యక్తిగత పరిచయం ఉన్నట్లు 2026 మార్చిలో జరిగిన భేటీపై వార్తలు వెలువడ్డాయి. అయితే అలాంటి సమావేశాన్ని వెంటనే రాజకీయ పొత్తుగా అర్థం చేసుకోవడానికి ఆధారం లేదు. జగన్‌ 2009 తర్వాత కాంగ్రెస్‌తో విభేదించి, 2011లో వైఎస్సార్‌ కాంగ్రెస్‌ను స్థాపించిన రాజకీయ నేపథ్యం ఈ చర్చకు మరో కోణం ఇస్తుంది. అందుకే భట్టి వ్యాఖ్య ఇప్పుడు రాజకీయ చర్చకు తలుపు తెరిచిందని చెప్పవచ్చు. కానీ ఆ తలుపు దాటి జగన్‌ కాంగ్రెస్‌లోకి వస్తారని నిర్ణయించబడిందని చెప్పడం మాత్రం ఆధారంలేని ముందస్తు తీర్పు అవుతుంది. రాజకీయాల్లో ఒక నేత చేసిన బహిరంగ వ్యాఖ్య, పార్టీ అధికారిక నిర్ణయం మధ్య స్పష్టమైన తేడా ఉంటుంది. ఆ తేడాను గుర్తించడం ఈ పరిణామాన్ని సరిగ్గా అర్థం చేసుకోవడానికి అవసరం. ఇక్కడ మరో ముఖ్యమైన విషయం వైఎస్‌ఆర్‌ కుటుంబం, కాంగ్రెస్‌ మధ్య ఉన్న చారిత్రక సంబంధం. వైఎస్‌ రాజశేఖరరెడ్డితో భట్టి పనిచేసిన అనుభవాన్ని స్వయంగా ప్రస్తావించడం వల్ల జగన్‌ పేరు వచ్చిన సందర్భానికి ఒక చారిత్రక నేపథ్యం ఏర్పడింది. రాజకీయ వారసత్వం పార్టీ పునరాగమనానికి హామీ కాదు. జగన్‌ నిర్మించిన పార్టీ, దాని ప్రత్యేక రాజకీయ గుర్తింపు, ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో ఆయన ప్రస్తుత స్థానం కూడా కీలకం. కాబట్టి భట్టి వ్యాఖ్యను ఒక అవకాశంపై చేసిన రాజకీయ పిలుపుగా చూడవచ్చు. దాన్ని ఇప్పటికే జరిగిన రాజకీయ ఒప్పందంగా చెప్పలేం. రాజకీయాల్లో మాటకు ముందు సందర్భం, మాట తర్వాత చర్య రెండింటినీ పరిశీలించాలి. అప్పుడే ఒక వ్యాఖ్యకు ఉన్న నిజమైన బరువు తెలుస్తుంది.

కేసీఆర్‌–జగన్‌: స్నేహం మధ్య రాష్ట్ర ప్రయోజనం
కేసీఆర్‌–జగన్‌ సంబంధం తెలుగు రాజకీయాల్లో మరో ఆసక్తికరమైన అధ్యాయం. జగన్‌ 2019లో ఆంధ్రప్రదేశ్‌ ముఖ్యమంత్రిగా బాధ్యతలు చేపట్టిన తర్వాత తెలంగాణ ముఖ్యమంత్రి కేసీఆర్‌తో సానుకూల సంబంధాలు ఏర్పడ్డాయి. విభజన తర్వాత పెండింగ్‌లో ఉన్న నీటి పంపకాలు, ఆస్తులు, ఉద్యోగులు వంటి అంశాలపై ఇరువురు ముఖ్యమంత్రులు చర్చించారు. 2019లో నీటి సమస్యలను స్నేహపూర్వకంగా పరిష్కరించుకోవాలని ఇద్దరూ నిర్ణయించినట్లు అప్పటి నివేదికలు తెలిపాయి. ఈ పరిణామానికి అప్పటి చంద్రబాబు–కేసీఆర్‌ రాజకీయ విభేదాల నేపథ్యం కూడా ఉంది. అయితే కేసీఆర్‌–జగన్‌ సాన్నిహిత్యాన్ని కేవలం ఎవరికో వ్యతిరేకంగా ఏర్పడిన స్నేహంగా చూడటం పూర్తి చిత్రం కాదు. ప్రభుత్వాల మధ్య సహకారం ఒక అంశం. రాష్ట్రాల ప్రయోజనాలు మరో అంశం. వ్యక్తిగత పరిచయం ఇంకో అంశం. కాలక్రమంలో కృష్ణా జలాల వినియోగం, ప్రాజెక్టులు, నది నిర్వహణ వంటి అంశాలపై తెలంగాణ, ఆంధ్రప్రదేశ్‌ మధ్య విభేదాలు కొనసాగాయి. అంటే ముఖ్యమంత్రుల మధ్య మంచి సంబంధం ఉన్నా, రాష్ట్ర ప్రయోజనాల విషయంలో ప్రభుత్వాల వైఖరి మారాల్సిన అవసరం ఉండదు. ఇదే రాజకీయ సంబంధాల అసలు స్వభావం. వ్యక్తిగత సాన్నిహిత్యం చర్చకు తలుపు తెరవగలదు. కానీ సమస్య పరిష్కారం కోసం రాష్ట్ర ప్రయోజనాలు, చట్టపరమైన అంశాలు, పరిపాలనా నిర్ణయాలే చివరకు నిర్ణయాత్మకంగా మారతాయి. అందుకే కేసీఆర్‌–జగన్‌ బంధాన్ని శాశ్వత రాజకీయ మైత్రిగా చూడటం ఎంత సరళీకరణో, దాన్ని కేవలం ఎన్నికల ప్రయోజనంగా కొట్టిపారేయడం కూడా అంతే అసంపూర్ణం. ఇక్కడే వ్యక్తిగత స్నేహం, ప్రభుత్వ సంబంధం మధ్య ఉన్న గీత స్పష్టమవుతుంది. ఇద్దరు ముఖ్యమంత్రులు వ్యక్తిగతంగా దగ్గరగా ఉండొచ్చు. కానీ నీటి పంపకాల్లో ప్రతి రాష్ట్రం తన హక్కును వాదించాల్సిందే. ప్రాజెక్టుల విషయంలో అభిప్రాయాలు వేరుగా ఉండొచ్చు. ఒక సమావేశంలో సానుకూల వాతావరణం కనిపించినా, తర్వాత అధికారిక చర్చల్లో కఠిన వైఖరి రావచ్చు. 2021 నాటికీ కృష్ణా జలాల అంశంపై రెండు రాష్ట్రాల మధ్య విభేదాలు బహిరంగంగానే కనిపించాయి. ఈ వాస్తవం ఒక పెద్ద రాజకీయ పాఠాన్ని చెబుతుంది. వ్యక్తుల మధ్య సంబంధం మారవచ్చు, కానీ రాజ్యాంగబద్ధమైన రాష్ట్ర బాధ్యతలు తమ స్వంత దారిలో సాగుతాయి.

శత్రువు ఎవరు? మిత్రుడు ఎవరు?
తెలుగు రాష్ట్రాల రాజకీయాల్లో “మిత్రుడు”, “శత్రువు” అనే పదాలకు శాశ్వత చిరునామా ఉండదు. ఎన్నికల సమయంలో ప్రత్యర్థిగా ఉన్న నాయకుడు మరో సందర్భంలో ప్రభుత్వ చర్చల్లో భాగస్వామి కావచ్చు. ఒక విధానంపై తీవ్రంగా విభేదించిన వ్యక్తితో మరో అంశంపై కలిసి పనిచేయాల్సి రావచ్చు. చంద్రబాబు–కేసీఆర్‌ మధ్య ఒక దశలో తీవ్రమైన రాజకీయ పోరు కనిపించింది. అదే సమయంలో జగన్‌–కేసీఆర్‌ మధ్య సాన్నిహిత్యం పెరిగింది. జగన్‌–చంద్రబాబు మధ్య పోరు ఆంధ్రప్రదేశ్‌ రాజకీయాల ప్రధాన ధ్రువంగా నిలిచింది. రేవంత్‌ ఒకప్పుడు చంద్రబాబు నాయకత్వంలో పనిచేసి, తర్వాత కాంగ్రెస్‌లోకి వెళ్లి తెలంగాణలో అదే రాజకీయ శిబిరానికి ప్రత్యర్థి వైపు నిలిచారు. భట్టి ఇప్పుడు కాంగ్రెస్‌లోకి తిరిగి రావాలని మాజీ కాంగ్రెస్‌ నాయకులకు పిలుపునిస్తూ జగన్‌ పేరును కూడా ప్రస్తావించారు. ఈ పరిణామాలన్నింటినీ కలిపి చూస్తే ఒక విషయం స్పష్టమవుతుంది. రాజకీయ సంబంధాలు సూటిరేఖలు కావు. అవి పరిస్థితులకు అనుగుణంగా మారే వలయాలు. అయితే ప్రతి మార్పును స్వార్థంగా ముద్రించడం కూడా సరైన విశ్లేషణ కాదు. నాయకులు పార్టీ సిద్ధాంతం, రాష్ట్ర ప్రయోజనం, ప్రజా సమస్యలు, ఎన్నికల అవసరం, తమ రాజకీయ భవిష్యత్తు వంటి అనేక అంశాలను పరిగణనలోకి తీసుకుంటారు. బయటకు కనిపించేది చివరి నిర్ణయం మాత్రమే. ఆ నిర్ణయానికి దారితీసిన ప్రతి కారణం ప్రజలకు కనిపించదు. అందుకే రాజకీయ విశ్లేషణలో ఊహకు పరిమితి ఉండాలి. ఒక సమావేశం అంటే పొత్తు కాదు. ఒక ఆహ్వానం అంటే పార్టీ మార్పు కాదు. ఒక పాత పరిచయం అంటే ప్రస్తుత రాజకీయ మైత్రి కాదు. అదే విధంగా ఒక విభేదం అంటే శాశ్వత శత్రుత్వం కాదు. ఈ తేడాలను గుర్తించినప్పుడే రాజకీయ కథకు నిజమైన అర్థం వస్తుంది. ఈ నేపథ్యంలో ఎన్నికల గణితం కూడా ఒక కీలక శక్తి. పార్టీలు ప్రతి ఎన్నికకు ముందు తమ బలాలు, బలహీనతలు, సామాజిక సమీకరణాలు, నాయకత్వ ప్రభావం వంటి అంశాలను లెక్కిస్తాయి. ఒక నాయకుడితో మాట్లాడటం ద్వారా కొత్త వర్గానికి చేరువ కావచ్చని భావిస్తే ఆ సంభాషణకు రాజకీయ విలువ వస్తుంది. మరోవైపు రాష్ట్ర ప్రయోజనం కోసం ప్రత్యర్థితో మాట్లాడాల్సి వచ్చినా అదే సంభాషణ అవసరమవుతుంది. అందువల్ల ప్రతి భేటీ వెనుక ఒకే కారణం ఉందని అనుకోవడం సరైంది కాదు. సమయం, సందర్భం, అధికార స్థానం, తీసుకున్న నిర్ణయం అన్నింటినీ కలిపి చూసినప్పుడే రాజకీయ సంబంధం అసలు రూపం తెలుస్తుంది.

కొత్త గడపలు.. చివరి తీర్పు ప్రజలదే
తెలుగు రాష్ట్రాలు విడిపోయినా రాజకీయ జ్ఞాపకాలు విడిపోలేదు. ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్‌లో కలిసి పనిచేసిన నాయకులు ఇప్పుడు వేర్వేరు రాష్ట్రాల్లో, వేర్వేరు పార్టీల్లో ఉన్నారు. ఒకే పరిపాలనా చరిత్ర, కుటుంబ పరిచయాలు, సామాజిక సంబంధాలు, హైదరాబాద్‌తో ముడిపడిన అనుబంధాలు ఇంకా రాజకీయ సంభాషణల్లో ప్రభావం చూపుతున్నాయి. అందుకే ఆంధ్రప్రదేశ్‌ రాజకీయాన్ని తెలంగాణ నుంచి పూర్తిగా వేరు చేసి చూడలేం. నీరు, ఆస్తులు, ఉద్యోగాలు, విద్యుత్‌, రాజధాని, ఆర్థిక అంశాలు రెండు రాష్ట్రాల మధ్య సంబంధాలను నిరంతరం ప్రభావితం చేస్తాయి. ఈ నేపథ్యంలో చంద్రబాబు–రేవంత్‌ సంబంధం ఇద్దరు నాయకుల వ్యక్తిగత కథ మాత్రమే కాదు… రెండు ప్రభుత్వాలు పరస్పరం మాట్లాడాల్సిన అవసరానికి కూడా ప్రతీక. అదే విధంగా కేసీఆర్‌–జగన్‌ సాన్నిహిత్యం విభజన తర్వాత సమస్యల పరిష్కారం కోసం ఏర్పడిన సంభాషణకు ఒక ఉదాహరణ. భట్టి–జగన్‌ పరిణామం మాత్రం వ్యక్తిగత పరిచయం నుంచి రాజకీయ ఆహ్వానం వరకు మారిన కొత్త చర్చకు ఉదాహరణ. ఇక్కడ గెలుపు రాజకీయాల్లో ముఖ్యమైన లక్ష్యం కావచ్చు. కానీ ప్రతి నిర్ణయాన్ని కేవలం గెలుపు కోసమే తీసుకున్నదని నిర్ధారించాలంటే స్పష్టమైన ఆధారం కావాలి. కొత్త గడప తెరుచుకోవడం ఒక వార్త. ఆ గడప దాటి ఎవరు నడుస్తారో మరో వార్త. తలుపు దగ్గర నిలబడి ఊహించడం రాజకీయ విశ్లేషణ కాదు. తదుపరి చర్యలను గమనించడం మాత్రమే వాస్తవానికి దగ్గర. నిన్న గురువు, నేడు ప్రత్యర్థి, రేపు సంభాషణ భాగస్వామి కావచ్చు. నిన్నటి మిత్రుడు నేడు దూరమవచ్చు. రేపు మళ్లీ ఒకే వేదికపై కనిపించవచ్చు. రాజకీయ నాయకులు మారుతారు. పార్టీలు మారుతాయి. సమీకరణాలు మారుతాయి. కానీ ప్రజాస్వామ్యంలో చివరి తీర్పు ప్రజలదే. అందుకే అసలు ప్రశ్న ఎవరు ఎవరికి మిత్రుడు అనే దానికంటే, మారుతున్న ఈ గడపల మధ్య ప్రజలకు ఉపయోగపడే నిర్ణయం ఏది, రాష్ట్ర ప్రయోజనాన్ని కాపాడే వైఖరి ఏది అన్నదే. ఈ మార్పుల్లో ప్రజల పాత్రను మర్చిపోవడం మాత్రం ప్రమాదకరం. నాయకులు ఎవరితో కలుస్తున్నారు, ఎవరితో దూరంగా ఉంటున్నారు అన్నదానిపై రాజకీయ ఆసక్తి ఉండటం సహజం. కానీ ప్రజలకు చివరికి కనిపించేది పరిపాలన ఫలితం. నీటి సమస్య పరిష్కారమైందా, విభజన అంశాలు ముందుకు కదిలాయా, ఉద్యోగుల సమస్యలు తీరాయా, రాష్ట్ర హక్కులు కాపాడబడ్డాయా, ప్రజా సంక్షేమం మెరుగుపడిందా అన్నదే ముఖ్యమైన ప్రశ్న. రాజకీయ గడపలు ఎంత మారినా ప్రజా ప్రయోజనం అనే గడప మాత్రం మారకూడదు. కొత్త బంధాలపై చర్చించేటప్పుడు ఆధారాలను కూడా చూడాలి. కాలం ఎవరిని ఎక్కడికి తీసుకెళ్తుందో నాయకులు నిర్ణయిస్తారు. ఆ నిర్ణయానికి విలువ ఎంత అనేది ప్రజల అనుభవమే చెబుతుంది.

#ChandrababuNaidu #RevanthReddy #KCR #YSJagan #BhattiVikramarka #TelanganaPolitics #AndhraPradeshPolitics #APPolitics #PoliticalEquations #TeluguStates #PoliticalRelations #ChandrababuRevanth #KCRJagan #BhattiJagan #PoliticalAnalysis